Günahı Acıtmak

Temiz olmak temiz kalmaktan zordur. Temiz kalmanın zorluğu, temiz kalmakla ilgili düşünceleri beynine takınca başlıyor. Temizseniz eğer; ki gerçekten kirlisiniz, hakaret olarak algılansın istemem ama size pahalıya patlıyor diye kalbinizin ve ruhunuzun filtrelerini kaldırmışsınız. İsten güneşi kapamış karanlıkta kaybolmuş vaziyettesiniz sevgili insanlar. Aranıza olur da temiz biri katıldı mı hemen farkeder islemek istersiniz; nitekim o da sizden değil midir insan değil midir cidden
"Oh bebeğim hadi dene bak hoşuna gidecek, evet devam et bak öğreniyorsun oh yes" türünden erotik film repliklerine benzer repliklerle kirlenecektir.
Ya kirlenmiyorsa bu varlık?
Kendini kirli olarak görüp bunu farkındalığını sonuna dek yaşayan biri vardı. Olmak istemeyip içine gömülmeye devam ediyordu. Olmak istediği şeyi bendenizde görünce hayranlıkla izleyip sahip olmak istedi. Bense bana hayran sanmıştım.. İnsan, hele ki kirliyse; sahip olamadığı şeyi gördükçe ona sevgi duymuyor, hırçınlaşıyormuş.
Neden peki?
Başarı sizin değilse kıvanç duymazsınız, aşk sizin değilse saygı duymazsınız, kayıp sizin değilse umursamazsanız vs vs.
Sevmenin manasını da sahip olmak olarak algılıyor insanlar, bozguna uğramış anlayışı yüzünden.Benim değilse kirlensin dedi o da, çünkü günahlarını acıtan tek kişiydim ben; omuzlarındaki günahları bana bakarken hissediyordu, görüyordum, bunu o da söylüyordu ve bu ona her gün daha da ağır geliyordu. Dayanamayınca kurumlu ellerini bana sürdü kirletemedi, tüm paranoyalarına kendi hatalarını ve günahlarını yükleyip bana yansıtmak istedi olmadı. Sonunda acıtıp kanatarak kendi kanımdan lekeler bıraktı üzerimde. (Tv de duygusal şiddetten dolayı izlenebilecek iyi bir realite şovu olabilirdim.)
Ben yine de kirlenmedim.
O ? O ise karanlık dünyasındaki karanlıklara karıştı, ben ütopyamı özledim.
ÇENEMİ KAPAMADAN:
Anılarımı attığım bir zamanlarki su birikintisi olan gölde bu anım belirdi bu sefer bu su üzerine çıktı ben de bunu yazabildim. Acıyı hatırlamadan ne gülüyorum ne güldürüyorum. Ama bu melankoliden bıktım ben de yakında sırıttırırım diye umuyorum. Karanlıklarınızda kaybolmayın..
SUS CADI!
ÇENEMİ KAPAMADAN:
Anılarımı attığım bir zamanlarki su birikintisi olan gölde bu anım belirdi bu sefer bu su üzerine çıktı ben de bunu yazabildim. Acıyı hatırlamadan ne gülüyorum ne güldürüyorum. Ama bu melankoliden bıktım ben de yakında sırıttırırım diye umuyorum. Karanlıklarınızda kaybolmayın..
SUS CADI!


Yorumlar
Yorum Gönder